انواع مختلفی از انبردست وجود دارد و از آنها بسیار استفاده می شود. آنها ابزار دستی ضروری برای بستن و برش قطعات کار در مونتاژ، تعمیر و نصب مختلف صنعتی هستند. با این حال، ساختار اصلی مشترکی دارد، یعنی هر انبر دستی از سه قسمت تشکیل شده است: سر انبردست، پین و دسته انبردست. اصل اساسی انبردست استفاده از دو اهرم برای اتصال متقاطع با پین ها در نقطه ای از وسط است، به طوری که هر دو انتها بتوانند حرکت نسبی داشته باشند. تا زمانی که انتهای آن با دست کار می کند، انتهای دیگر می تواند اجسام را نیشگون بگیرد. به منظور کاهش نیروی استفاده شده توسط کاربر در حین کار، طبق اصل اهرم مکانیکی، دسته انبر معمولاً بلندتر از سر انبر است، به طوری که با نیروی کمتری می توان نیروی گیره قوی تری را برای برآوردن نیازهای استفاده به دست آورد. [1]
سه قسمت انبر به شرح زیر است:
یک جفت دستگیره برای نگه داشتن. دسته گیره طراحی شده با توجه به اصل ارگونومیک برای نگهداری ایمن تر و راحت تر مناسب است. محور اتصال که نقطه محور اتصال انبر است. محل اتصال باید به نرمی و بدون هیچ گونه شلی حرکت کند تا انبردست به راحتی با یک دست باز یا بسته شود. سر انبر مجهز به فک های گیره یا لبه های برش است. لبه های برش سر انبر ریز آسیاب می شود تا شکل مناسبی پیدا کند. دو لبه برش (دارای فنر) باید بسیار تیز و نزدیک به هم باشند تا سیم به راحتی بریده شود.
این باعث می شود که نیروهای خارجی کوچک (مانند نیروی دست اعمال شده روی بازوی انبر) به قدرت بزرگتری تبدیل شود، به طوری که انبر می تواند به طور موثری گیره یا برش دهد. هنگامی که نیروی خارجی اعمال شده بر بازوی انبر با نسبت اهرم افزایش می یابد، نیروی نازل انبر نیروی خارجی برای بستن و حرکت ایجاد می کند. اگر قرار است نیروی خارجی زیادی ایجاد شود، فاصله از مرکز موقعیت پرچ فک تا دسته باید تا حد امکان طولانی باشد و فاصله دهانه گیره یا دهانه برشی تا مرکز پرچ باید تا حد امکان کوتاه باشد. . با این حال، بسیاری از انبردست ها نیروی دست را تا حد زیادی افزایش نمی دهند، زیرا آنها فقط کار را در مکان هایی که کار با آنها دشوار است، مانند مونتاژ تجهیزات الکترونیکی و استفاده از مهندسی الکترونیک و دقیق، آسان می کنند.
انبردست ها معمولاً از فولاد سازه ای آلیاژی و بدون آلیاژ ساخته می شوند. انبر عمومی از فولاد ساختاری کربنی با کیفیت بالا با محتوای کربن .45 درصدی 0 ساخته شده است. انبردست های با کیفیت و سنگین از محتوای کربن بالا و/یا عناصر آلیاژی مانند کروم یا وانادیم ساخته شده اند.
منشا انبردست در اروپا به بیش از 1000 سال قبل از میلاد برمی گردد و مردم به تازگی شروع به ریختن آهن کرده اند. در فرآیند ریخته گری می توان از انبردست برای بستن قطعات آهن داغ استفاده کرد. شکل انبر آهنگری در گذشته بدون تغییر باقی مانده است. تنوع انبر با توسعه صنایع دستی، بازرگانی و صنعتی شدن گسترش یافته است. 100 نوع انبردست جهانی وجود دارد. انبر برای کاربردهای خاص نیز در حال افزایش است. البته این انبردست های مخصوص همیشه در محدوده کلی موجود نیستند. این تنها در آلمان با تولید ماهانه بیش از 1 میلیون انبر است که حدود 50 درصد آن صادر می شود. اکثر آنها انبر یونیورسال هستند، مانند انبردست برش، انبر سیم و انبر پمپ آب.
