اول از همه، نقش رهبری صنعت قوی نیست. شرکت های پیشرو در صنعت ابزار سخت افزاری هیچ مزیت آشکاری در فناوری و رقابت کلی صنعتی در بازارهای داخلی و خارجی ندارند.
ثانیاً، توانایی نوآوری فنآوری ضعیف است و صنعت ابزار سختافزاری به ترتیب تنها یک و سه مرکز فناوری شهری (R&D) در هانگژو و جیانده دارد.
سوم، ساختار بازار بیش از حد مجرد است. تجارت اصلی ابزارهای سخت افزاری از سفارشات تجارت خارجی است و وابستگی به صادرات بسیار زیاد است. تحت تأثیر بحران اقتصادی ناشی از بحران مالی بینالمللی، بازار صادرات این شرکتها به شدت کاهش یافته است و تهدیدی جدی برای بقا و توسعه آنها به شمار میرود.
چهارم، ساخت برند نسبتاً عقب مانده است. بیشتر شرکتهای ابزارهای سختافزاری به OEM متکی هستند که محبوبیت و رقابت اصلی ندارند.
پنجم، خدمات پلت فرم عمومی کمیاب است. اگرچه انجمن صنعت ابزار سخت افزار جیانده در ماه مه 2009 تأسیس شد، اما همچنان برای این صنعت دشوار است که خود انضباط و نقش اصلی را ایفا کند.
